एउटा पुस्तक, एउटा आत्मीय सम्झना र आजको खुसी… 

आफ्नो पुस्तकको बिमोचनको आवसरमा बिणा जोशी राजभण्डारीज्यू आफ्नी सय बर्षिया माताका 
 साथमा  (कृतिम बुद्दिमताद्वारा सृजित )

बिणा जोशी राजभण्डारीज्यूद्वारा लिखित “नेवार समुदायको परम्परागत मुकुण्डो नाच” पुस्तकले प्रतिष्ठित मदन पुरस्कार प्राप्त गरेको खबर सुन्दा मन साँच्चिकै खुसीले भरिएको छ।

यो केवल एउटा पुस्तकले पुरस्कार पाएको खुसी मात्र होइन, हाम्रो कला, संस्कृति, परम्परा र पुस्तौँदेखि हस्तान्तरण हुँदै आएको नेवार सभ्यताको एउटा महत्वपूर्ण पाटोले राष्ट्रिय सम्मान पाएको खुसी पनि हो।

मुकुण्डो नाच केवल नाच होइन—यसमा इतिहास छ, आस्था छ, मिथक छ, संस्कार छ र हाम्रो समुदायको जीवन्त स्मृति छ। यस्ता अमूल्य सांस्कृतिक सम्पदालाई शब्द, तस्बिर र अनुसन्धानमार्फत अभिलेखमा सुरक्षित गर्ने काम आफैँमा अत्यन्त महत्वपूर्ण छ।

यस पुस्तकसँग मेरो एउटा सानो तर अत्यन्त आत्मीय सम्बन्ध पनि जोडिएको छ।

पुस्तक तयार गर्ने क्रममा मैले केही तस्बिर उपलब्ध गराउने अवसर पाएँ भने मेरी श्रीमती दिपनाले पुस्तकका केही अंशको लेखन तथा सम्पादनमा आफ्नो तर्फबाट थोरै सहयोग गर्ने अवसर पाएकी थिइन्।

हाम्रो योगदान सानो थियो होला, तर एउटा महत्वपूर्ण सांस्कृतिक कृति जन्मिँदै गर्दा त्यसको यात्रामा आफ्नो तर्फबाट एउटा सानो इँटा थप्न पाउनु पनि हाम्रा लागि कम गौरवको कुरा थिएन।

त्यसैले आज यही पुस्तकले मदन पुरस्कार प्राप्त गरेको खबर सुन्दा मनमा एउटा छुट्टै अनुभूति भएको छ।
कहिलेकाहीँ जीवनमा आफूले गरेको सानो सहयोग पनि समयको लामो यात्रापछि फर्केर हेर्दा अमूल्य सम्झना बनेर आउँदो रहेछ।

आज हाम्रो  सानो यात्राले एउटा ठूलो उपलब्धिको साक्षी बन्ने अवसर दिएको महसुस भएको छ। 

बिणा जोशी राजभण्डारीज्यूलाई हार्दिक बधाई तथा शुभकामना।

तपाईंको यो कृति केवल पुरस्कारको योग्य मात्र  बनेको छैन, हाम्रो संस्कृति र सामूहिक स्मृतिको एउटा महत्वपूर्ण दस्तावेज पनि बनेको छ।

नेपाली कला, संस्कृति र सम्पदाका यस्ता अमूल्य निधिहरू अझ धेरै खोजिऊन्, लेखिऊन्, अभिलेखित होऊन् र भावी पुस्तासम्म सुरक्षित रूपमा पुगून्।

हार्दिक बधाई !
हार्दिक सम्मान ! 

— एउटा सानो सहभागिताको स्मृतिसहित…