Monday, June 18, 2018

सार्वजनिक स्थानमा भ्रम सृजना हुने सूचना किन ?



२०७५ असार ५ गते मंगलबार 

विकासे महिना भएर होला मेरो घर वरपरका बाटाहरु कतै ढलान हुदै छन् कतै ढलको पाईप बिछ्याउन ढल खन्ने काम भै रहेको छ l जसले गर्दा बाटो होकी धान रोप्न तयार पारिएको खेत हो छुट्याउन गाह्रो छ l त्यसैले हिजो आज खेत रुपी बाटो छल्ने क्रममा केहि घुमाउरो बाटो रोज्न बाध्य छु l

घुमाउरो बाटो रोज्दै गाबहाल हुदै पुल्चोक तर्फ स्कूटरमा  हुइकिदै थिए l अफिस पुग्न ढिला भईरहेको थियो  त्यसैले अलि हतारमा थिए l गाबहालमा सडकको  बायाँ तर्फ ढल फुटेर हिलो माटो थुप्रिएको  थियो l त्यही हिलोमाटो छेउमा फ्लेक्समा प्रिन्ट गरिएको एउटा सूचना ठड्याईएको  थियो l उक्त सूचनामा “रातो मच्छिन्द्रनाथ....” उल्लेख गरेको पढ्न भ्याए  तर पुरै पढ्न भ्याईन l एक मनले फर्केर तत्काल उक्त सूचना पढौ जस्तो लाग्यो अर्को तर्फ अफिस पुग्न ढिला भै रहेको हुनाले आ होस् भन्दै अघि बढे l तत्काल फर्केर उक्त सूचना पढ्ने वा अफिस तिर हुइकिने भन्ने बिषयमा मेरो मनमा अन्तरद्वन्द चलिनै रहयो l अन्तत ढल भुटेर जम्मा भएको त्यो हिलो माटो मा “रातो मच्छिन्द्रनाथ” को बारेमा के लेखिएको थियो भन्ने जानकारी लिन  तत्काल फर्किने निर्णय गरे त्यतिन्जेल म न:टोल स्थित “न्यू शोभा फोटो” नजिक  पुगी सकेको रहेछु l

फर्केर स्कूटर गाबहालमा सडक छेउमा पार्किंग गरे l उक्त सूचना टाढै बाट सजिलै पढ्न सकिन्थ्यो र त्यसमा "बाटो बन्द" शिर्षकमा “रातो मच्छिन्द्रनाथ को जात्रा भएकोले अर्को बैकल्पिक मार्गको प्रयोग गर्नु होला l  ट्राफिक प्रहरी ललितपुर l ” भनि उल्लेख गरिएको थियो l 

त्यो सूचना पढे पछी खिन्नता एबम ग्लानिको महशुस भयो l किनकी यस सूचनामा उल्लेख गरिए अनुसार त्याँहा बाटो बन्द पनि थिएन र कुनै जात्रा पनि थिएन l 

यस वर्षको मच्छिन्द्रनाथ को जात्रा मिति २०७५ बैशाख ६ गते पुल्चोक बाट प्रारम्भ भई २०७५ बैशाख ३० गते जाउलाखेलमा भोटो देखाई सम्पन्न भै सकेको छ l यो जात्रा बर्षमा एक पटक मात्र चलाईन्छ l यस बर्ष जात्रा विधिवत रुपमा  समाप्त भै सकेको अवस्थामा जनमानसमा भ्रम सृजना हुने गरि यस प्रकारको गलत सूचना सार्वजनीक स्थानमा किन ?  त्यो पनि ट्राफिक प्रहरीको नाममा l 

 किन हामी यति गैर जिम्मेवार भएका? सार्वजनिक स्थानमा यसरी भ्रमात्मक सूचना राख्न पाईन्छ ?

जुन स्थानबाट दिन भरिमा सयौ आन्तरिक एबम बाह्य पर्यटकहरु ओहर दोहर गर्छन त्यस्तो महत्वपूर्ण  सार्वजनिक स्थानमा यस किसिमका गलत सूचना राखिनु कत्तिको न्याय संगत छ ?   












Monday, May 28, 2018

रमाईला पलहरु एकाएक अन्तर्ध्यान ...

यो स्थानमा धेरै पटक पुगेका छौ l सधै कामको चटारो हुन्थ्यो l पुगियो काम सकायो र फर्कीईयो l तर यस पटक नौलो अनुभव समेट्ने अवसर पाईयो l ललितपुरको जावलाखेल स्थित “नेपाल प्रशासनिक प्रतिष्ठान”मा आज हामीले गरेको फरक अनुभव बारे जानकरी गराउदै  छु l



 यस पटक थोरै समयको फुर्सतमा यो स्थानमा पुगेको थियौ l कोलाहल, भिडभाड, उकुसमुकुस र प्रदुषण मुक्त  स्थान, जाहाँ बाट कतै जानै नपरे हुन्थ्यो जस्तो  लाग्यो र धेरै समय व्यतित गरियो आफ्नै जीवन संगिनी संग l



तातो घाममा बहेको चिसो हावाले तनमनलाई हलुका बनाई रहेको थियो l त्यही हावा हरियो सानो गोलो घाँसे चउरको चारै तर्फ रहेका अग्ला अग्ला सल्लाका रुखका पातहरुसंग रेटिएर निस्किएको संगीतमय ध्वनिले हामीलाई कुनै नदीको किनारामा छौ जस्तो आभास दिलाइरहेको थियो l यसमा सुगा लगायत अन्य पन्छीहरुले उनीहरुका फरक फरक अन्दाजका मौलिक आवाजहरु मिसाई दिंदाको त्यो अवस्था कुनै सांगीतिक कार्यक्रम भन्दा कम थिएन l

यस्तो मनमोहक प्राकृतिक वातावरण मा उनि निकै खुशी देखीइन्थीन l पृष्ठभूमिमा रहेको सेतो राणाकालीन दरवारबाट परावर्तित प्रकाशले उनको अनुहार थप उजेलिएको थियो l शाररिक अस्वस्थताको अवस्थामा पनि  उनको अनुहारमा देखिएको उमङ्ग देखेर मैले राहतको  महसुस गरि रहेको थिए l हामीले धरै समय त्यो  शितल हरियो घाँसको चउरमा बसेर गफीयौ, हामी  संग भएका थोत्रा मोबाईलले फोटो खिच्यौ

तर अफसोच फर्किने समयमा हामीले “नेपाल प्रशासनिक प्रतिष्ठान”को म्यूख्य भवन, ब्रिटिश शैलीमा निर्मित राणाकालीन दरवारको दुराअवस्था देख्दा केही क्षण अघि हामीले संगालेका रमाईला पलहरु एकाएक अन्तर्ध्यान भए  l


नेपालका आफ्नो मौलिक बस्तुकलाको साथै राणाकालीन दरवाहरुको संरक्षण र सम्बर्धन हुनु पर्दछ भन्ने मान्यता म राख्दछु l 

बिबिध बिषयमा तालिम प्रदान गरि देशको लागि कुशल र सक्षम राष्ट्र सेवकहरु उत्पादन गर्ने यस प्रतिष्ठानको यो भवन यथाशिघ्र मर्मत सम्भार गर्न सम्बन्धित निकायको ध्यान आकृष्ट होस् l 








Thursday, May 10, 2018

'अतिथि देवो भव’ !


हामी नेपालीहरु आफ्ना अतिथिहरुलाई स्वागत गर्ने आफ्नै गौरवपूर्ण परम्परा छ – ‘अतिथि देवो भव’ l  यसै अनुरुप आज नेपाल  भ्रमणमा आउनुहुने भारतीय प्रधानमन्त्रि श्री नरेन्द्र मोदीलाई  हार्दिक स्वागत  l


२०७२ सालमा आएको महाभूकंपले थिलथिलो परेको समयमा  नेपाल विरुद्ध बिना कारण भारतले लगाएको ६ महिना लामो अघोषित नाकाबन्दी लगाएको थियो l नाकाबन्दी समयमा हामीले दैनिक जीवन यापन भोगेका  त्यो कष्टका क्षणहरु  शायदै बिर्सन सकिएला l 

२०७२ मंग्सिर २६ गते भारतीय नाकाबन्दीको बिरोधमा भक्तपुरमा एक चित्रकला प्रदर्शनी गरिएको थियो l परिवर्तनका लागि ऐक्यबद्धता नामक संस्था द्वारा आयोजित चित्रकला प्रदर्शनीमा कक्षा ५ सम्मका बिद्यार्थीहरुले पनि भारतीय नाकाबन्दीको बिरोधमा कोरिएका चित्रहरु समावेश थिए l

यसबाट के स्पष्ट हुन्छ भने भारतीय नाकाबन्दीको कारणले नेपाली बाल मस्तिष्कमा समेत भारत बिरोधि विचारको बिजारोपण गर्न मद्दत गरेको थियो l   

तत्कालिन अवस्थामा नरेन्द्र मोदीनै भारतका प्रधानमन्त्रि थिए l तिनै मोदी प्रधानमन्त्रीकै  हैसियतमा नेपाल भ्रमणमा आउदै छन् l उनको यो भ्रमणले भारतीय नाकाबन्दीका कारण नेपाल र नेपालीले भोग्नु परेको दु:ख, कष्ट लाई बिर्साउन सफल हुने छ भन्ने आशा गरौ l












Tuesday, May 1, 2018

मे दिवस...

१ मे अर्थात् मे दिवस,  निष्ठा पूर्बक श्रम गरेर हातमुख जोड्ने मजदुरका हकअधिकार प्राप्तिका लागि संघर्षलाई स्मरण गराउने दिन l “आठ घण्टा काम, आठ घण्टा मनोरंजन र आठ घण्टा आराम”  नारासहित शुरु भएको मजदुर आन्दोलनको सम्झनामा बिगतमा जस्तै आज विश्व भर १ सय २९ औं अन्तराष्ट्रिय मे दिवस मनाईदैछ l
यसै सन्दर्भमा सम्पूर्ण श्रमजीवीहरुमा  शुभकामना ..... 





Wednesday, April 25, 2018

भूकम्प, भास्सरा स्कुल र Children Fun Camp



बि.स. २०७२ बैशाख १२ गते आएको विनाशकारी भूकम्पका कारण  आफ्नो घर छोडेका पूर्णचण्डी,पाटनका  टोलबासीहरुलाई भास्सरा  स्कूल ले करिब १ महिना सम्म आवासको सुबिधा उपलब्ध गराएको थियो l छिन छिनमा आइरहने पराकम्पनले हामी सबै त्रसित अवस्थामा थियौ l बालबालिकाहरु बढी त्रसित अवस्थामा थिए l दिन रात एकै ठाउँमा गुम्सिएर बस्नु पर्दा र डरका कारण उनीहरुका बालपन हराएको अवस्था थियो l सानो सानो पराकम्पन आउदा वा कुनै आवाज आउदा पनि उनीहरु तर्सिने , चिच्याउने र रुने गर्दथे l

यी समस्याहरु प्रति गम्भीर हुदै भूषणनाथ शर्माको संयोजकत्वमा  युवाहरुले भास्सरा स्कूल मै भूकम्प पिडित बालबालिका लगायत अभिभावकहरुलाई मूलत मनोबैज्ञानिक रुपमा भूकम्पको त्रास कम गराउने उद्देश्यले  "Children Fun Camp" संचालन गरेका थिए l

यस "Children Fun Camp" दिनभर जसो  नाच, गान, संगीत, कथा सुनाउने , चित्रकला,  भित्ते पत्रिका प्रकाशन , स्वास्थ्य परिक्षण  लगायतका कार्यक्रमहरुमा आयोजन गरिन्थ्यो l कार्यक्रमहरुमा  बालबालिकाहरु सक्रिय पुर्वक सहभागी हुन्थे भने अभिभावकहरु सहयोगीको भूमिका निर्वाह गर्दथे l आफ्ना छोरा छोरीहरु रमाएको देखेर अभिभावकहरु खुशी देखिन्थे l

यस कार्यक्रमले मनोबैज्ञानिक रुपमा भूकम्पको त्रास कम गराउने उद्देश्य सफल हुनुको साथै  टोलबासीहरु बीच  आपसी मेलमिलाप, सद्भाव  र भईचारामा अभिबृद्धि गरेको  थियो l

करिब् एक महिना सम्म आवासको सुबिधा उपलब्ध गराउने भास्सरा बिद्यालयल परिवारका सदस्यहरु  तथा बालबालिका लगायत हामी   सबैलाई मनोरंजन प्रदान गर्नुको साथै  मनोबिज्ञानिक रुपमा भूकम्पको त्रास हटाउने   "Children Fun Camp" कार्यक्रमका  संचालकहरु  सबै बस्ताबमै  प्रशंसनीय  व्यक्तिहरु हुन l उहाँहरु सबै प्रति पुन: एक पटक धन्यावाद तथा आभार प्रकट गर्दछु l 

Children Fun Camp (https://www.facebook.com/fUncaMppurNachandi/) को फेसबुक पेज बाट साभार केहि फोटोहरु 
















Saturday, April 14, 2018

१६ किमी भन्दा बढी हिडिएछ सर...



सन्दर्भ : नयाँ बर्ष
स्थान : हरिहरभवन, ललितपुर  स्थित एउटा रेस्टुरेन्ट
मिति : १बैशाख, २०७५ 
समय : बेलुकी ८:३० बजे

Image result for waiter of restaurant CLIP ART
Image source : https://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-image-waiter-serving-female-guest-image35763806

रेस्टुरेन्टमा चहल पहल निक्कै थियो l टेबलहरु  सबै भरिभराउ थिए l रेस्टुरेन्टका  कर्मचारीहरु पाहुनाहरु  भरिएका टेबलहरुमा खानाको अर्डर लिन र खाना पुर्याउन लगभग दौडादौडको अवस्थामा कुदी रहेका थिए l
 
हामीले खानाको बिल तिर्ने बेलामा एक जना कर्मचारीहरुसंग एउटा जिज्ञाशा राख्यौं “तपाई यसरी दौडादौड गरि रहनु भएको छ, आज दिन भरिमा कति जति  हिड्नु भयो होला ?”  हामीले तिरेको पैसा सहित बिल बुक टेबलमा राख्दै उनले भने “एक छिन है सर”  भन्दै आफ्नो पाइन्टको गोजीबाट मोबाईल निकालेर त्यसमा आफ्नो औला घोट्न थाल्यो शायद केहि खोज्ने प्रयास गर्दे थियो l एक छिन् पछी मेरो जिज्ञाशा मेटाउने  प्रयास गर्दै भन्यो  “ आज बिहान देखि अहिले सम्म १६ किमी भन्दा बढी हिडिएछ,
सर” भन्दै उनले थपे  “अझै करिब डेढ घण्टा ड्युटी बाँकि छ हेरौ कति पुग्छ l“ यो जवाफ सुनेर  मेरो मुख बाट अचानक निस्कियो  “बाफ रे बाफ“  र नयाँ बर्षको शुभ कामना आदान प्रदान गर्दै हामी फर्कियौ l 

 “उनि रातको १० बजे आफ्नो ड्युटी सकाएर घर फर्किने बेला कति थाकेको हुदो हो ?” मैले कुनै अडकल काट्नै सकिन ...